Nie lubię być sentymentalna, chociaż od święta mi się
zdarza. Kończąc pewien etap w życiu nie można tak po prostu iść dalej bez
patrzenia za siebie, więc dzisiaj musicie mi wybaczyć sentymenty i łzawy ton.
fot. T. Żarnowiec (Sorry New York, I love Nysa)
Koniec studiów. Ale co właściwie wyniosłam z nich przez te 3
lata? Czy kosmetologia jest kierunkiem wartym uwagi? Pytacie, więc odpowiadam.
Kierunek z dziedziny wciąż rozwijających się. Z cała
pewnością dla pasjonatów i nie dla każdego. Przez pierwsze dwa lata byłam
zawalona nauką takich przedmiotów jak biologia, chemia kosmetyczna, histologia,
farmakologia, anatomia, receptura kosmetyków, czy szczególnie nielubiana przeze
mnie dietetyka. Jednak wszystko da się zrobić!
Dementuje plotki,
kosmetologia to nie studia o malowaniu paznokci! J
Częste pytanie: czy trzeba mieć szczególne umiejętności
artystyczne? Jestem najlepszym tego przykładem, że nie trzeba ich posiadać. Nie
umiem rysować, malować, ani nawet rzeźbić, a mój pierwszy mani wyglądał jakby
malowała go moja kilkuletnia kuzynka, a nie kosmetolog.
Wszystko to kwestia wprawy.
Teraz nie jest źle, ale nie czuję się we wzorkach i innych
takich. Zdecydowanie bardziej wolę robić pedicure czy zabiegi na twarz i ciało.
Jednak przede wszystkim satysfakcję czuję, gdy mogę sobie pogadać i doradzić.
Ponoć wychodzi wtedy moje chwalipięctwo, ale lubię mówić dużo.
Jednak nie o malowaniu paznokci miał być post. Czego przede
wszystkim nauczyły mnie te studia oprócz wykonywania zabiegów? Podejścia do
człowieka i ludzkiego ciała.
Bo każde ciało jest piękne, trzeba tylko przekonać
do tego jego posiadaczkę.
Ludzie nie przychodzą do nas (kosmetologów) po to aby tylko
poleżeć przez godzinę na fotelu. Przychodzą po dotyk (jakkolwiek to brzmi), po
troskę, aby poczuć że ich ciała stają się piękne. Dlatego podstawą jest ROZMOWA o tym czego klientka oczekuje
od nas, co ją martwi, co chciałaby zmienić.
Bo wszystkie jesteśmy piękne na swój sposób!
Profesjonalizm polega na całkowitej akceptacji ludzkiego
ciała, braku skrępowania nawet przy wykonywaniu tych zabiegów wchodzących w
sferę intymną (brasiliana) i robieniu tego wszystkiego z uśmiechem na ustach.
To wymagający zawód, bo problemy życiowe muszą pozostać za
drzwiami gabinetu. Jesteśmy po trochu psycholożkami, przyjaciółkami i przede
wszystkim specjalistami.
Czego jeszcze nauczyłam się podczas tych 3 lat? Wytrwałości.
Czasami było ciężko, ale teraz wiem, że każda przeszkoda czegoś nas uczy.
Teraz chciałabym
zapytać Was, o to czy chcecie serię postów o tym czego z punktu widzenia praktycznego
nauczyła mnie kosmetologia?





